Αναδημιουργώντας μια γλυκιά κίτρινη ανάμνηση!
υλικά για 20 τεμάχια (συνολικό κόστος περίπου 4 €)
- 175 γρ. καλαμποκάλευρο
- 50 γρ αλεύρι μαλακό
- 25 γρ. άμυλο καλαμποκιού (maizena) ή άμυλο πατάτας
- 100 γρ βούτυρο
- 80 γρ ζάχαρη ψιλή
- 1 αυγό (50 γρ)
- 60 μλ γάλα
- 1,5 γρ μπέικιν πάουντερ
- 1,5 γρ αμμωνία μαγειρική
- 1 πρέζα αλάτι
- 50 γρ σουλτανίνα
- 30 ml γκράπα ή λικέρ εσπεριδοειδών (κουμ κουάτ, cointreau κ.λπ.)
- ζάχαρη άχνη για πασπάλισμα (σκέτη ή με άρωμα βανίλιας ΟΧΙ ΒΑΝΙΛΙΝΗΣ)
Ένα κρύο, ομιχλώδες πρωινό του Δεκεμβρίου στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας. Το βαπορέτο έκανε την πρώτη τουst στάση.
-“Burano”, ήταν η ανακοίνωση του πιλότου. Κατεβήκαμε. Η ομίχλη ήταν τόσο πυκνή, που μόλις που μπορούσαμε να δούμε σε απόσταση 1 μέτρου. Σύντομα, μια έντονη μυρωδιά αμμωνίας και βανίλιας μας έπιασε από τη μύτη. Δεν μπορούσαμε παρά να την ακολουθήσουμε. Καθώς πλησιάσαμε αρκετά κοντά σε αυτή τη μυρωδιά, είδαμε μια μεγάλη ουρά έξω από ένα μικροσκοπικό κατάστημα στην άκρη ενός μικρού καναλιού.
– Τι περιμένετε, ρώτησε ο Βαγγέλης τον τελευταίο που περίμενε στην ουρά.
“Να πάρουμε τζαλέτι, όπου νάναι βγαίνουν από τον φούρνο., he answered.
– Zaletti? Επανέλαβε ο Βαγγέλης.
“Ναι, σημαίνει "κιτρινωπά" (gialleti) στη βενετσιάνικη διάλεκτο.” …
Αφού περιμέναμε περίπου 10 λεπτά, ήρθε η σειρά μας.
- Δύο τζαλέτι, παρακαλώ
– “Ευχαρίστως ….
Δαγκώσαμε την πρώτη μπουκιά... Ντάξει! Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια τη γεύση τους. Μόλις η απαλή, ζεστή και εύθρυπτη ζύμη έφτασε στον ουρανίσκο μου, γεύσεις καλαμποκιού, βανίλιας, σταφίδας και γκράπας άρχισαν να χορεύουν, η καθεμία προσπαθώντας να ηγηθεί του χορού. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ...
Αυτή είναι και η πιο δυνατή ανάμνηση που κουβαλάω από το πρώτο μας ταξίδι στη Βενετία, πριν από πολλά, πολλά χρόνια.
Μόλις επιστρέψαμε στην Ελλάδα, άρχισα να φτιάχνω διάφορες εκδοχές τζαλέτι, αποφασισμένη να αναδημιουργήσω αυτή την όμορφη ανάμνησή μου. Προσπάθησα να τα φτιάξω μόνο με καλαμπόκι, με μείγμα αλεύρων, με και χωρίς αυγά, με ολόκληρα αυγά ή μόνο κρόκους, με πολύ ή λίγο γάλα, χωρίς διογκωτικά ή μόνο με μπέικιν πάουντερ, καθώς και με μπέικιν πάουντερ και αμμωνία αναμεμειγμένα.
Η εκδοχή που σας παρουσιάζω είναι αυτή που πλησιάζει περισσότερο τη γεύση και την υφή των zaletti που είχα δοκιμάσει εκείνο το κρύο και ομιχλώδες πρωινό στο Burano. By the way όποιος δεν έχει πάει στο Burano έχει χάσει μέχρι και 236 χρόνια από τη ζωή του.
Για να τα φτιάξουμε, ξεκινάμε τοποθετώντας τις σταφίδες σε ένα μπολ με την γκράπα ή το λικέρ, και όσο χλιαρό νερό χρειάζεται για να τις καλύψει πλήρως. Αν δεν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε αλκοόλ, μπορούμε απλώς να τις μουλιάσουμε σε χλιαρό νερό ή σε χυμό. Τις αφήνουμε να μουλιάσουν για περίπου 20-30 λεπτά, μετά τις σουρώνουμε καλά και τις στεγνώνουμε με χαρτί κουζίνας. Βάζουμε επίσης το βούτυρο σε μπεν μαρί για να λιώσει απαλά και μετά το αφήνουμε να ξαναγίνει χλιαρό.
Εν τω μεταξύ, σε ένα πλατύ μπολ κοσκινίζουμε όλα τα στεγνά υλικά (αλεύρια, άμυλο, ζάχαρη, αμμωνία και μπέικιν πάουντερ) και τα ανακατεύουμε για λίγα δευτερόλεπτα όλα μαζί. Ανακατεύουμε για λίγο το αυγό με το αλάτι για να το αραιώσουμε. Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο, μαζί με το γάλα και το αυγό (και τα δύο σε θερμοκρασία δωματίου) και ανακατεύουμε, μέχρι να ομογενοποιηθεί η ζύμη. Τέλος, προσθέτουμε τις σταφίδες και τις ενσωματώνουμε στη ζύμη.
Για να σχηματίσουμε τα zaletti, χωρίζουμε τη ζύμη σε 20 ίσα μέρη (περίπου 28-29 γρ. το καθένα) και τα πλάθουμε σε μικρά οβάλ μπισκότα.
Τοποθετούμε τα σχηματισμένα τζαλέτι σε ένα ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, αφήνοντας μια λογική απόσταση μεταξύ τους, για να φουσκώσουν και να απλωθούν.
Ψήνουμε τα τζαλέτι σε προθερμασμένο φούρνο – 180°C για στατική λειτουργία ή 160°C για λειτουργία με αέρα – για περίπου 15 λεπτά, στη συνέχεια χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 150 ή 130°C αντίστοιχα και συνεχίζουμε το ψήσιμο για άλλα 5 λεπτά. Προσέχουμε να μην τα ψήσουμε λίγο, γιατί διαφορετικά δεν θα εξατμιστεί η αμμωνία και τα μπισκότα θα έχουν μια δυσάρεστη επίγευση.
Βγάζουμε τα τζαλέτι από τον φούρνο και τα μεταφέρουμε σε σχάρα για να κρυώσουν λίγο και στο τέλος τα πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.
