Οι Ινδοί τα ονομάζουν σαμούσα, οι Έλληνες τυροπιτάκια, τα δικά μας πιτάκια όμως είναι εντελώς διαφορετικά.
υλικά για περίπου 20 τεμάχια (συνολικό κόστος περίπου 6€)
- 150 γρ. αλεύρι από μαλακό σιτάρι
- 150 γρ. αλεύρι Μανιτόμπα
- 110 ml νερό
- 5 ml ξίδι
- 20 μλ ελαιόλαδο έξτρα παρθένο
- 1/2 κουταλάκι αλάτι
- Κορνφλάουρ για πασπάλισμα
- 1 κουτί ρικότα
- 40 γρ. τριμμένη από εμάς παρμεζάνα
- ένα ματσάκι πολύ φρέσκια καυκαλήθρα ή μυρώνι ή μάραθο ή παπαρούνα ή άλλο αρωματικό άγριο χόρτο
- 20 γρ καβουρδισμένα κουκουνάρια
- ξύσμα από μισό λεμόνι
- αλάτι
- μαύρο πιπέρι
- ηλιέλαιο έξτρα παρθένο για τηγάνισμα
Οι τηγανητές πίτες με φύλλο είναι πολύ πολύ νόστιμες. Αλλά όχι όλες. Το βιομηχανικό φύλλο είναι απαίσιο, βρωμάει πολύ, ειδικά το κατεψυγμένο. Το μόνο αποδεκτό ήδη παρασκευασμένο φύλλο είναι το χειροποίητο, αλλά είναι δύσκολο ή αδύνατο να το βρεις σε ορισμένες χώρες. Οπότε, η λύση είναι να ετοιμάσουμε το δικό μας φύλλο!!! Δεν είναι δύσκολο, ειδικά αν έχουμε μηχανή ζυμαρικών.
Αρχικά, σε ένα μπολ του μίξερ κοσκινίζουμε τα αλεύρια και τα ανακατεύουμε με το 1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι. Προσθέτουμε το νερό, το ελαιόλαδο και το ξίδι και ζυμώνουμε σε χαμηλή ταχύτητα για περίπου 8-10 λεπτά, μέχρι η ζύμη να γίνει μαλακή και ΠΟΛΥ ελαστική. Τυλίγουμε τη ζύμη σε μεμβράνη και την αφήνουμε να ξεκουραστεί για μία ώρα, κατά προτίμηση δύο.
Στη συνέχεια, κόβουμε τη ζύμη σε 20 ίσα ορθογώνια κομμάτια. Περνάμε κάθε κομμάτι από τη μηχανή ζυμαρικών, ξεκινώντας από τη διάσταση 0 και φτάνοντας σταδιακά στη διάσταση 9. Όταν κάθε κομμάτι τείνει να κολλάει, το πασπαλίζουμε με κορν φλάουρ. Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, θα έχουμε 20 μακριά ορθογώνια κομμάτια λεπτού φύλλου. Αυτό ήταν όλο!!!!
Ξέχασα να σας πω (γαμώτο, πάντα ξεχνάω κάτι) ότι αν θέλουμε να ετοιμάσουμε τις πίτες μας αμέσως, πρέπει να έχουμε βάλει τη ρικότα σε ένα σουρωτήρι για να στραγγίξει και να γίνει λιγότερο νερουλή. Διαφορετικά, μπορούμε να διατηρήσουμε τα φύλλα της ζύμης ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ πασπαλισμένα με κορν φλάουρ και ερμητικά κλεισμένα με μεμβράνη στο ψυγείο για περίπου 4-5 ημέρες.
Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τη στραγγισμένη ρικότα με την παρμεζάνα, το αλάτι και το πιπέρι, τα κουκουνάρια και τα πολύ καλά ψιλοκομμένα άγρια μυρωδικά. Και το ξύσμα, ξέχασα κάτι πάλι. Προσοχή: Τα άγρια μυρωδικά (τα οποία πρέπει να είναι πολύ φρέσκα) πρέπει να κοπούν την τελευταία στιγμή.
Με ένα κουτάλι βάζουμε μια μικρή μπάλα από το μείγμα ρικότας (ισοδύναμη με το 1/20 ολόκληρου του μείγματος) στην άκρη ενός ορθογώνιου φύλλου, όπως μπορείτε να δείτε παραπάνω. Αρχίζουμε να διπλώνουμε τα φύλλα σε φακελάκια, ακολουθώντας τον τρόπο που βλέπετε στις παρακάτω φωτογραφίες.
Πριν το τελευταίο δίπλωμα, αλείψουμε το φύλλο με νερό για να κλείσει καλύτερα και να έχουμε ένα πιο καλοσχηματισμένο πιτάκι. Συνεχίζουμε τη διαδικασία και με τα υπόλοιπα κομμάτια ζύμης.
Προθερμαίνουμε ένα μεγάλο τηγάνι με μπόλικο ηλιέλαιο στους 180 βαθμούς Κελσίου και τηγανίζουμε τα πιτάκια σε δόσεις των 5 (το πολύ) μέχρι να ροδίσουν, γυρίζοντάς τα μόνο όταν σχεδόν τηγανιστεί το κάτω μέρος. Τα τοποθετούμε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας για να φύγει εντελώς το υπόλοιπο λάδι.
Σερβίρουμε αμέσως.
